Պարային երեկո՝ 2 գործողությամբ

Հեղինակ և բեմադրող բալետմայստեր՝ Ռուդոլֆ Խառատյան

Փոխադրող բալետմայստեր՝ Նաիրա Հովհաննիսյան

Նկարիչ՝ Աստղիկ Ստեփանյան

Երաժշտությունը` Շառլ Ազնավուր, Gotan Project 

Արտիստական կազմ՝ 

Կարինա Շիկանյան, Շահանե Վարդանյան, Էլոնա Հայրապետյան, Արտակ Հովհաննիսյան, Սամվել Եթումյան, Ահարոն Պետրոսյան, Նաիրի Զաքարյան, Տիգրանուհի Բաստաջյան, Սիլվի Լոբյան, Անգելինա Անտարյան, Սոֆի Դավթյան, Սուսաննա Նիկոլյան, Արթուր Հարությունյան, Արտակ Զախարյան, Մհեր Սահակյան 

«Ես փորձել եմ պատկերել այսօրվա քաղաքային երիտասարդության ակնթարթային պատկերը՝ նրանց բնազդային ռիթմերն ու ձգտումները»։

— Ռուդոլֆ Խառատյան

Փարիզյան բոհեմի սրտում բաբախում է նոր, անհանգիստ սիրտ: Արվարձանից եկած երիտասարդը՝ լեցուն անփորձ ինքնավստահությամբ, տենչում է նվաճել աշխարհն ու իրագործել անհնարին թվացող երազանքը։ Կյանքի և սիրո դաժան, բայց գեղեցիկ ճանապարհին նա բախվում է խոչընդոտների, որոնք կա՛մ կոտրում են, կա՛մ կերտում։ Նա ընտրում է երկրորդը՝ խաղասեղանին դնելով ամեն ինչ։ Հաղթահարելով ամեն ինչ՝ նա դառնում է Աստղ։ Նա դառնում է Լեգենդ։ Նա Ազնավուրն է։ 

Հաջողության պատմություն՝ իմաստուն արվեստագետի հայացքով այն աշխարհին, որն ինքը վերափոխեց իր ներկայությամբ։ Կենդանի կամուրջ անցյալի և ապագայի միջև. հավերժության մեջ հյուսված հիշողություն և անդադար ձգտում։

Տանգոն սկսվում է այնտեղ, որտեղ վերջանում են բառերը։ Այն ծնվել է Բուենոս Այրեսի մութ անկյուններում, անցել Փարիզի շքեղ սալոններով և այսօր հասել է Երևան՝ դառնալու մեր քաղաքային առօրյայի հայելին։ Բայց սա պարզապես պար չէ։ Սա բարձրաշխարհիկ էսթետիկայի և փողոցային կրքի բախում է։ 

Ռուդոլֆ Խառատյանը պարի կատարելության միջոցով ցուցադրում է տանգոյի ներքին տագնապը։ Բեմում Երևանի երիտասարդությունն է՝ իրենց բարդ, երբեմն դաժան, բայց անկեղծ հարաբերություններով։ Մի քանի քայլ, մի քանի շրջադարձ, և դիմակները պատռվում են։ Այստեղ ռիթմը ոչ թե երաժշտություն է, այլ բնազդ։ Սա ներկայացում է նրանց մասին, ովքեր փնտրում են մտերմություն՝ վախենալով կորցնել սեփական եսը։

Սկիզբը՝ 19։00։